Jak zdiagnozowac lub jak leczyc depresje

Depresja to bardzo pomimo wszystko bardzo poważna choroba psychologiczna. Jest tym cięższa, że obecnie dotyka około 10% społeczeństwa, niezależnie od wieku i płci, a przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) została wpisana na 4 miejsce najpoważniejszych problemów zdrowotnych świata. Jej rozpoznanie jest dodatkowo bardzo ciężkie, łatwe do przeoczenia czy chociażby pomylenia z inną, mniej poważną chorobą. Jednak jak leczyć depresję w momencie, kiedy już zrozumieliśmy, że my lub bliski nam człowiek na nią zachorował? Przede wszystkim, ten rodzaj choroby psychicznej jest ciężki do wyleczenia i bardzo długotrwały. Nie można również ogólnie określić środków leczenia, terapia jest bowiem dopierana indywidualnie, tak samo pod względem środków farmakologicznych jak i psychoterapii, w zależności od nasilenia objawów i momentu ich zakorzenienia w umyśle. Długość leczenia jest również dopasowana do indywidualnych potrzeb pacjenta, trwa najkrócej 6 miesięcy, a najdłużej nawet całe życie. W większości przypadków lekarz specjalista zasugeruje rozpoczęcie terapii środkami antydepresyjnymi.

Odpowiedź na pytanie jak leczyć depresję jest związana ze ścisłym przestrzeganiem zaleceń lekarza odnośnie czasu stosowania i dawki leków, ponieważ wszelkie odstępstwa od określonej przez psychiatrę normy mogą zakończyć się poważnymi zmianami w psychice i nie tylko znacznie pogorszyć stan zdrowia pacjenta, ale również na o wiele dłuższy czas przekreślić szanse na wyleczenie. Nie należy się też denerwować brakiem natychmiastowej poprawy – leki antydepresyjne działają bowiem dopiero po jakimś czasie od momentu ich wprowadzenia do organizmu. Wszystkie osoby opiekujące się chorymi na depresję powinny jednak przede wszystkim pamiętać o tym, że największym objawem choroby jest złe samopoczucie człowieka z depresją. Dlatego niezbędne jest zapewnienie, aby chory przebywał w odpowiednio przygotowanym pomieszczeniu, miał przeświadczenie, że w każdej chwili może poprosić o radę oraz zwierzyć się ze swych problemów psychicznych osobie opiekującej się nim. Niezbędne również będzie zapewnienia choremu bezpieczeństwa, a także w skrajnych przypadkach całkowite usunięcie z pomieszczenia wszelkich niebezpiecznych przedmiotów, jako przeciwdziałanie prób samobójczych.